Beervelde in Oost-Vlaanderen, op 20 km van Gent, werd — met de gemeentefusies van 1971 en 1977 — samen met Zaffelare en Zeveneken bij Lochristi gevoegd.

De gemeente Beervelde ontstond pas in 1921 door samenvoeging van gebiedsdelen van Destelbergen, Heusden, Kalken en Laarne. Voor die tijd ressorteerde Beerlegem als gehucht onder Destelbergen, waarvan het eertijds ook op kerkelijk gebied afhankelijk was. Pas in 1809 werd Beervelde een zelfstandige parochie.

In 1831 plantte men op het dorpsplein van Beervelde — evenals in vele andere Vlaamse gemeenten — een vrijheidsboom, om het éénjarig bestaan van het jonge koninkrijk België te vieren. Die jonge plataan werd in 1930 op de lijst der merkwaardigste bomen van het land gezet en nadien, op 20 juni 1947, opgenomen in de lijst der beschermde landschappen.

Op een plan uit 1583 komt de omwalde herenwoonst van Beervelde voor als bezitting van Philips de Gruutere, schepen van de Gentse Keure; enz., tweede echtgenoot van Philippote de Waele.

Philippote de Waele, vrouwe van Axpoele, Hansbeke, enz., had dit eigendom verkegen van haar moeder, een telg uit het geslacht de Liedekerke.

In “Van Kasteel naar Kasteel” deel 8 wordt deze opvolging verder beschreven.

Graaf en gravin de Kerchove de Denterghem lieten het oude kasteel van Beervelde — dat ondertussen erg vervallen was — slopen en lieten van 1870 tot 1873, naast het oude kasteel, een vorstelijk slot optrekken, naar ontwerp van architect Théophile Bureau (1827-1884).

De Brusselse landschapsarchitect, van Duitse origine, Louis Fuchs (1818-1904), kreeg opdracht de velden en de bossen rondom het kasteel om te vormen tot een prachtig park (dat in 1995 als monument beschermd werd).

Het kasteel van Beervelde had de Tweede Wereldoorlog, zij het beschadigd, overleefd. Het had een enorm volume van ca. 10.000 m3 en was, vooral door zijn bouwkundige detaillering, bijzonder duur in onderhoud. Na de oorlog werd het kasteel afgebroken en in 1950 bouwde men op de grondvesten ervan een voornaam, praktisch landhuis.

De toegang tot het kasteeldomein van Beervelde wordt geflankeerd door twee romantische gebouwtjes, een mengeling van neogotiek en neovlaamse renaissance stijl. Onmiddellijk links voorbij de ingang staat de neogotische conciergerie, die er als een Engelse cottage uitziet. Het gebouw rechts is dan weer in neovlaamse renaissancestijl opgetrokken, stijl waarin ook het vroegere kasteel van Beervelde was gebouwd.

Een prachtige dreef (die reeds in 1583 bestond) leidt naar het enorme park van ca. 20 ha. Aan het einde van die dreef ziet men links het witte woonhuis uit 1950. In de as van de oprijlaan stond eertijds het immense kasteel met vijf torens, dat gebouwd werd door graaf Charles de Kerchove de Denterghem tussen 1870-1873. Daarvoor stond er nog een ouder kasteel op een motte dat, bouwvallig geworden, rond 1870 afgebroken werd.

Vanop de openbare weg is er bitter weinig te zien van kasteel en bijgebouwen, maar in mei en oktober vinden de zogenaamde Tuindagen van Beervelde plaats (link red.). In het sfeervolle kader van de vroegere paardestallen biedt Beervelde twee keer per jaar een selectie van het beste dat in België bestaat op gebied van planten en tuinen. Maar ook het hele park is dan open voor bezoekers.