Dit najaar vraagt de stad Antwerpen aan kinderen om STEENgoede gedichten te schrijven. De stad nodigt kinderen van 9 tot 12 jaar uit om zich te laten inspireren door het Steen aan de Schelde en in hun pen te kruipen. Zo wordt Het Steen alvast een beetje van hen. Ze kunnen hun pennevruchten tot 8 november posten op een blog. Op 28 november volgt een STEENgoede voorstelling in Het Steen, waar enkele kunstenaars en stadsdichter Joke van Leeuwen creatief aan de slag gaan met de gedichten.

Het Steen aan de Schelde krijgt in de toekomst een kindvriendelijke invulling. Het gedichtenproject STEENgoed nodigt kinderen uit op een speelse en authentieke manier kennis maken met het cultureel patrimonium, poëzie en kunst. Tegelijk krijgen ze een stem in de stad.

STEENgoed poëziefestival op 28/11/2009.
Tijdens een STEENgoed poëziefestival op zaterdag 28 november 2009 worden alle kunstwerken en gedichten op een originele manier getoond, van 15 tot 17 uur in en rond Het Steen. Ook de stadsdichter Joke van Leeuwen treedt er op. Kinderen die een gedicht hebben geschreven, kunnen zich samen met hun ouders inschrijven voor dit festival en krijgen er een cadeautje en een affiche met hun eigen gedicht.

Praktisch

• STEENgoed, een gedichtenproject van de stad Antwerpen i.s.m. Jeugd en Poëzie;
  voor kinderen van 9 tot 12 jaar
• gedichten insturen kan tot 8 november via www.steengoed.wordpress.com
• op zaterdag 28 november volgt een STEENgoed poëziefestival, van 15 tot 17 uur in en rond Het Steen.

Alles over Het Steen kan je lezen in Van Kasteel naar Kasteel deel 1 door Paul Arren. Lees ook hier over Het Steen.

STEENgoede gedichten gezocht poster

Kasteel Bel-Air bevindt zich in Blaasveld en werd in 1810, op een grondstuk van de pachthoeve Briart, gebouwd door Charles-Maximilien-François du Trieu, advokaat bij de Grote Raad van Mechelen; schepen van Mechelen; burgemeester van Blaasveld; enz., gehuwd met Anne-Caroline de Meester. De bouwheer gebruikte het kasteel tijdens de wintermaanden als jachtslot en ‘s-zomers als buitenverblijf. Hij werd in Bel-Air opgevolgd door zijn zoon Charles-Augustin.

Charles-Augustin-Jean du Trieu (Mechelen 2 september 1790 — aldaar 15 januari 1861), burgemeester van Heffen (1818); burgemeester van Blaasveld (1818-1821); gemeenteraadslid van Mechelen (1840-1861); voorzitter van de Landbouwkommissie van de provincie Antwerpen, was ook senator voor het arrondissement Mechelen (13 juni 1848 — 15 januari 1861), waar hij werd opgevolgd door zijn schoonzoon, François de Cannart d’Hamale. Charles du Trieu bekwam — op 13 september 1817 — opname in de adelstand en verkreeg — op 2 maart 1841 — toelating om zijn naam te laten volgen door “de Terdonck”. Bij K.B. van 17 oktober 1860 werd hem de persoonlijke titel van baron toegekend, maar dat besluit bleef zonder gevolg omdat het diploma niet gelicht werd.

Virginie-Clémentine-Françoise-Honorine du Trieu de Terdonck (Mechelen 27 februari 1826 — aldaar 19 september 1908) huwde — in Mechelen op 17 september 1850 — met Alphonse-Constantin-Marie de Wargny (Mechelen 31 maart 1829 — Blaasveld 13 juli 1899), ridder; enz., jongste van drie kinderen van Victorin-André-Marie-Joseph de Wargny (1782-1849), burgemeester van Boortmeerbeek; provinciaal raadslid voor Brabant; enz., en van Marie-Charlotte-AugustineVictoire (der ridders) van den Branden de Reeth (1789-1865). In het huwelijk de Wargny-du Trieu de Terdonck werden acht kinderen geboren : …….. Lees verder in “Van Kasteel naar Kasteel deel 11” door Paul Arren

Op 3 en 4 juli 2010 vinden op het kasteeldomein de Merode naar jaarlijkse traditie de kasteelfeesten plaats. Tijdens deze kasteelfeesten krijgt iedereen de unieke kans om een bezoek te brengen aan het nog bewoonde kasteel de Merode en een begeleide wandeling te maken door het park naar o.a. de ijskelder van het domein.

De familie de Merode behoort tot de oudste adel die in ons land nog aangetroffen wordt. Volgens documenten, in de XVIIde eeuw opgemaakt, gaat hun blazoen terug tot in de negende eeuw, toen Karel de Kale over de Pyreneeën heerste.

Het kasteel van Westerlo, de oude burcht der familie van Merode, ligt aan de zuidkant van het dorp, richting Aarschot, op ± 80 m van de Grote Nete. Te midden van sierlijke, uitgestrekte parken en wandelpaden, omringd door een bos van zware eiken, spiegelt dit middeleeuws kasteel zich, met zijn statige ingangspoort en puntige toren, in de brede heldere vijvers.

Over de oorsprong van het kasteel van Westerlo tast men volledig in het duister. Het is best mogelijk dat de Romeinen er reeds een burcht (castellum) of wachttoren bouwden, om de vijand het oversteken van de Nete te beletten — een strategische ligging voor een vlakteburcht! We bevinden ons hier immers op de grens van twee belangrijke gouwen: Ryen en Loon. De burcht van Westerlo, opgetrokken langs de rivier de Grote Nete, bevindt zich juist op het punt waar de rivierbedding het smalst is en waar de aloude heirbanen van Diest en Aarschot samenkomen en de rivier dwarsen, om via Westerlo verder te lopen naar Geel en Herentals…

De Merode wordt in Van Kasteel naar Kasteel deel 2 besproken:

…
Wanneer in 1543 de gevreesde «veldheer» Maarten van Rossem met zijn Gelderse plunderaars de Kempen afstroopte, na een vergeefse aanval op Antwerpen, en tientallen dorpen en kastelen in as legde, gelukte het Jan III van Merode «Zwerte Maerten» van Westerlo (en ook van zijn andere bezittingen) weg te houden, door betaling van de enorme brandschatting van 13.000 karolusgulden.

Een dokument in het archief van Geel vermeldt dit gebeuren:
«Ten einde te salveeren deze voirseyde vryheit van Ghele, met andere dorpen dair onder ressorteerende, ende oock dye heerlyckheid van Westerloo toebehoorende, van alle excessen der soldaten, van geheelder destructie, van moerden en brandden, van ruyten en rennen, vanghen en pranghen. . . »
…

Meer informatie over de kasteelfeesten op het domein Merode is te vinden op www.kasteelfeesten-westerlo.be

(bijgewerkt in juni 2010)

Beervelde in Oost-Vlaanderen, op 20 km van Gent, werd — met de gemeentefusies van 1971 en 1977 — samen met Zaffelare en Zeveneken bij Lochristi gevoegd.

De gemeente Beervelde ontstond pas in 1921 door samenvoeging van gebiedsdelen van Destelbergen, Heusden, Kalken en Laarne. Voor die tijd ressorteerde Beerlegem als gehucht onder Destelbergen, waarvan het eertijds ook op kerkelijk gebied afhankelijk was. Pas in 1809 werd Beervelde een zelfstandige parochie.

In 1831 plantte men op het dorpsplein van Beervelde — evenals in vele andere Vlaamse gemeenten — een vrijheidsboom, om het éénjarig bestaan van het jonge koninkrijk België te vieren. Die jonge plataan werd in 1930 op de lijst der merkwaardigste bomen van het land gezet en nadien, op 20 juni 1947, opgenomen in de lijst der beschermde landschappen.

Op een plan uit 1583 komt de omwalde herenwoonst van Beervelde voor als bezitting van Philips de Gruutere, schepen van de Gentse Keure; enz., tweede echtgenoot van Philippote de Waele.

Philippote de Waele, vrouwe van Axpoele, Hansbeke, enz., had dit eigendom verkegen van haar moeder, een telg uit het geslacht de Liedekerke.

In “Van Kasteel naar Kasteel” deel 8 wordt deze opvolging verder beschreven.

Graaf en gravin de Kerchove de Denterghem lieten het oude kasteel van Beervelde — dat ondertussen erg vervallen was — slopen en lieten van 1870 tot 1873, naast het oude kasteel, een vorstelijk slot optrekken, naar ontwerp van architect Théophile Bureau (1827-1884).

De Brusselse landschapsarchitect, van Duitse origine, Louis Fuchs (1818-1904), kreeg opdracht de velden en de bossen rondom het kasteel om te vormen tot een prachtig park (dat in 1995 als monument beschermd werd).

Het kasteel van Beervelde had de Tweede Wereldoorlog, zij het beschadigd, overleefd. Het had een enorm volume van ca. 10.000 m3 en was, vooral door zijn bouwkundige detaillering, bijzonder duur in onderhoud. Na de oorlog werd het kasteel afgebroken en in 1950 bouwde men op de grondvesten ervan een voornaam, praktisch landhuis.

De toegang tot het kasteeldomein van Beervelde wordt geflankeerd door twee romantische gebouwtjes, een mengeling van neogotiek en neovlaamse renaissance stijl. Onmiddellijk links voorbij de ingang staat de neogotische conciergerie, die er als een Engelse cottage uitziet. Het gebouw rechts is dan weer in neovlaamse renaissancestijl opgetrokken, stijl waarin ook het vroegere kasteel van Beervelde was gebouwd.

Een prachtige dreef (die reeds in 1583 bestond) leidt naar het enorme park van ca. 20 ha. Aan het einde van die dreef ziet men links het witte woonhuis uit 1950. In de as van de oprijlaan stond eertijds het immense kasteel met vijf torens, dat gebouwd werd door graaf Charles de Kerchove de Denterghem tussen 1870-1873. Daarvoor stond er nog een ouder kasteel op een motte dat, bouwvallig geworden, rond 1870 afgebroken werd.

Vanop de openbare weg is er bitter weinig te zien van kasteel en bijgebouwen, maar in mei en oktober vinden de zogenaamde Tuindagen van Beervelde plaats (link red.). In het sfeervolle kader van de vroegere paardestallen biedt Beervelde twee keer per jaar een selectie van het beste dat in België bestaat op gebied van planten en tuinen. Maar ook het hele park is dan open voor bezoekers.